iPodcrates

«Μια ταινία διάχυτου μίσους και οργής. Κραυγή και απελπισία μαζί. » Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση».
Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Δράμας 2010, όπου οι κριτικοί αρνήθηκαν να τη δουν ή/και να τη σχολιάσουν.

*** Επικαιροποίηση:Η ταινία αφαιρέθηκε μετά από παράκληση του δημιουργού Παντελή Καρασαχινίδη. (Αυτό κυκλοφορεί σε άλλα bloggs. Τώρα για πιό λόγο…;;)

Ανεβάζω ενα άλλο βιντεοκλίπ απο την ταινία »25th Hour» με τον Edward Norton, όπου η ελληνική ταινία είναι βασισμένη σ’αυτόν τον μονόλογο.

Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου

Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι…

για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.

Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.

+ R.I.P 17-04-2011

Το χιόνι έλιωσε εδώ στην Στοκχόλμη και τα τελευταία κομμάτια πάγου επιπλέουν στα κανάλια και στις λίμνες. Μαζί τους σβήστηκαν χιλιάδες ίχνη από πέδιλα του σκι και τα εφήμερα μηνύματα που γράφτηκαν στο χιόνι από τους περιπατητές. «Sky is the limit!», « Vera!», «Love», «The snow made me do it!».
Ναι, και εμένα το χιόνι μ´ανάγκασε…

ice snow Stockholm

«Πέθανε ο Μανώλης Ρασούλης!

Ο διάσημος και ιδιαίτερα αγαπητός λαϊκός τραγουδιστής, στιχουργός, ποιητής, συγγραφέας, αρθρογράφος και αγωνιστής της αριστεράς Μανώλης Ρασούλης βρέθηκε σήμερα το πρωί νεκρός στο σπίτι του στην Θεσσαλονίκη σε ηλικία 66 ετών.»

Τίποτα δεν_ πάει χαμένο

στη χαμένη σου ζωή,

τ όνειρό σου ανασταίνω

και το κάθε σου «γιατί».

Χωρίς τους στίχους του Ρασούλη και τα τραγούδια που γράφτηκαν, η ατέλειωτη μου θητεία στον αφιλόξενο βορρά θα ήταν αβάσταχτη. Εμμανουήλ,Ρασούλη,Ντέβα,Παρινιτο, ανασαίνω το όνειρό σου ακόμα. Γεια σου!

Ρασούλης Rasoulis