Μια κρανιά στην Στοκχόλμη.
Οκτωβρίου 30th, 2009
Ποτέ δεν περίμενα ότι θα έβρισκα κράνα (cranberries, κράνα, φίγγια) στην Στοκχόλμη. Πριν κανένα χρόνο ανακάλυψα- προς μεγάλη μου ευχαρίστηση- μία κρανία στο κέντρο της πόλης ! Τα κράνα, για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν, είναι ένα άγριο φρούτο του δάσους με ιδιαίτερη, γλυκόξινη γεύση.
Για μένα τα κράνα μου θυμίζουν τα παιδικά χρόνια, καθώς υπήρχαν άφθονα στο χωριό καταγωγής μου. Μαζεύαμε και τρώγαμε, πραγματικά κιλά ολόκληρα. Οι δε μανάδες μας γεμίζαν τα μπουκάλια με αλκοόλ, κράνα και ζάχαρη και τα αφήνανε στον ήλιο για να φτιάξουν το γευστικότατο λικέρ από κράνα. Καθώς από πολύ μικρός έγινα μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, οι καλοκαιρινές διακοπές στο πανέμορφο χωρίο μας, ήταν το γεγονός της χρονιάς. Η ξεγνοιασιά, η ελευθερία, η άγρια ομορφιά της φύσης, οι φίλοι, όλα αυτά διαμόρφωσαν και σφράγισαν ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου για πάντα. Το μάζεμα φρούτων που υπήρχαν άγρια στα δέντρα του δάσους και στα χωράφια, αποτελούσαν για μάς τα παιδιά μια από τις σημαντικές μας απασχολήσεις. Το σκαρφάλωμα στα δέντρα και η συγκομιδή των άγριων καρπών ήταν καθαρή ιεροτελεστία που μας έδινε αφάνταστη χαρά και ευχαρίστηση.
Στην αναζήτηση στο google έπεσα επάνω και σε ένα blog όπου με χαρά μου διάβασα για ανάλογες εμπειρίες και άλλων από τα παιδικά τους χρόνια.
Ενώ στην Ελλάδα τα κράνα είναι έτοιμα μέσα στο καλοκαίρι στην Σκανδιναβία λόγω καιρού εμφανίζονται Σεπτέμβρη αρχές Οκτώβρη. Εφέτος έχω βρει ακόμη δύο δέντρα και αυτά μέσα στα πιο κεντρικά σημεία της πόλης.
Τι να σκέφτονται άραγε οι Σουηδοί όταν με βλέπουν να μαζεύω κράνα; Η πλειοψηφία πιστεύω ότι ούτε καν γνωρίζει ότι οι κόκκινοι καρποί σε σχήμα μικρής ελιάς, τρώγονται. Αυτό που με ανησυχεί εμένα είναι ότι ενώ πέρυσι κανένας δεν ενδιαφερόταν για τα κράνα στο πρώτο δέντρο, εφέτος κάποιος περίμενε την κατάλληλη στιγμή και πήγε και μάζεψε τα περισσότερα. Δικό μου το λάθος που διάδωσα το νέο σε φίλους Έλληνες και μερικούς Ιρανούς που και αυτοί έχουν τις ίδιες εμπειρίες από τα παιδικά τους χρόνια με τα κράνα. Ευτυχώς που έχω ανακαλύψει και τα άλλα δέντρα και πρόλαβα και μάζεψα και φέτος μερικά! (Μερικά από αυτά τα ξεραίνουμε και τα ανακατεύουμε με τα δημητριακά μας στο πρωινό μας) .
Κρανιά λοιπόν, ένα από τα πολλά άγρια οπωροφόρα δέντρα της χώρας μας, «δέντρα ιερά», που λέει και ο τίτλος παλαιότερου άρθρου της «Καθημερινής» που αναφέρει και παραδοσιακή χρήση του ξύλου Κρανιάς.
«Kατά τη διάρκεια των πρωτοχρονιάτικων αγερμών, στην περιφέρεια Αδριανουπόλεως τα παιδιά «γύριζαν τα σπίτια μ’ ένα κλαδί κρανιάς (σουρβάκι) και σούρβιζαν, δηλ. κτυπούσαν τον νοικοκύρην και τους οικείους εις την ράχιν, λέγοντα: «Σούρβα, σούρβα, γερό κορμί, γερό κορμί, γερό σταυρί…».
Σε κάποιο forum βρήκα και μια συζήτηση για κράνα.
Συνταγές με κράνα:
* Φιλέτο αγριογούρoυvoυ με κομπόστα από κράνα και κυδώνια.
* Συνταγή για λικέρ απο κράνα.
* Συνταγή για μαρμελάδα απο κράνα.
* Κισέλ – Ποντιακή κρέμα με κράνα
