Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι…
για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.
Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.
Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.
Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.
+ R.I.P 17-04-2011
Δουλεύοντας πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή, συνηθίζω να ακούω ραδιόφωνο μέσω ιντερνέτ. Ειδικά τις νυχτερινές ώρες και όταν ασχολούμε με γραφικά η επεξεργασίες φωτογραφιών ακούω χαλαρή,ατμοσφαιρική «μουσική». Μέσω των χιλιάδων ιντερνετικών ραδιοφωνικών σταθμών του iTunes, διαλέγω συνήθως σταθμούς από την κατηγορία «Ambient» και ειδικά τον σταθμό All Chiled@181.fm. Αν κάποιο τραγούδι μου αρέσει ιδιαίτερα, μπορώ μέσα από ροή του RDSνα δω το όνομα του μουσικού και του τραγουδιού. Με τον τρόπο αυτό έμαθα μια σειρά από μουσικούς και γκρουπ ατμοσφαιρικής, cool μουσικής. Απο triphopκαι ambient house μέχρι downtempo και lounge, που σπάνια θα ακούσεις στους μεγάλους εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Σήμερα σας παρουσιάζω μια Δανέζα μουσικό/στιχουργό την Agnes Obel και την μουσική της. Το κομμάτι «Riverside» με το θαυμάσιο βίντεο ελπίζω να σας φτιάξουν…χαλαρωτικά.
«Τώρα που φεύγεις αιώνα μοιάζεις πολύ με το φευγιό μου
θα σε κάνω δυο λόγια να σε χαρίσω στο γιό μου
θα το κάνω παραμύθι να μοιάζει
για να το πάρει καλά μπορεί και να τον νοιάζει.
Θα σου φερθώ ευγενικά όσο μπορώ φυσικά
ψάχνω τον τρόπο πώς να του το πω κανονικά
πως όταν φώναζε ο θεός δεν τον πήραμε χαμπάρι
εμείς είχαμε το νου μας πως θα πάμε στο φεγγάρι.
Γιατί ζηλεύουν τα πουλιά και δεν μας κάνουν χαρά
που έχουμε τώρα σιδερένια μεγάλα φτερά
γιατί τα πόδια μας στη γη σπάνια πατάνε
και τα χέρια μας τιμόνι συνέχεια κρατάνε.
Πώς να του πω ότι η μουσική έβγαινε από ένα χωνί
κι ότι ο πρώτος σινεμάς ήταν πανί
κι ότι μας φτιάξαν ένα μικρό ονειροκούτι
για να γλιτώσουνε μια και καλή όλοι τούτοι.
Πώς να του πω για προσφυγιά για Πόλη και για Σμύρνη
και για εμφύλιους και τέτοια κάγκελο θα μείνει
πώς να πω ευγενικά για πολέμους σε παιδάκι
κι ότι ο πιο τρανός μαλάκας είχε ένα μικρό μουστάκι.
Πως στην χώρα με τα χιόνια έγινε αφέντης ο λαός
για να γίνει το όνειρο καημός
την αλήθεια αν του πω θα του το βγάλω από τη μύτη
αυτός νομίζει ότι ο Ζορό είναι φίλος του Σημίτη.
Μας σιχαθήκαν οι θεοί και μας δέσαν την ψυχή με τα χέρια
τώρα φοβούνται οι θνητοί που δεν θα γίνουν αστέρια
φτιάξαν του αιώνα στολή την πιο μεγάλη μας μιζέρια
κι αν με φοβάσαι ζωή λύσε μου μόνο τα χέρια.
Πρέπει να βρώ στην ψυχή μου να ασχολείται μ’ άλλο θέμα
για να μπορέσω να του φτιάξω ωραίο ψέμα
ήρθε η ώρα να του πω για τη φύση και τα ζώα
όχι για ‘μας, για τ’ άλλα που είναι αθώα.»
Γιατί δεν μας μιλάνε και δεν πονάνε οι μηχανές
τι είναι τελικά το άγχος και το στρες
πως να του πω ότι ανήκει στην Ευρώπη
και δε μιλάν την ίδια γλώσσα όλοι οι ανθρώποι.
Aντε πες του ότι ο κόσμος τώρα μπήκε σε κουτάκι
άντε πες του ότι η Dolly δεν είναι προβατάκι
κι ότι δεν είναι Power Ranger οι μπάτσοι
αυτό θα το ρισκάρω και στραβά ρε να του κάτσει.
Aντε πες του για μπάσκετ αφού δε πρόλαβε τον Γκάλη
θα νομίζει τώρα η μπάλα ότι είναι πιο μεγάλη
άντε πες του ότι υπάρχουνε παιδιά που ζούν στο κρύο
κι ο μπαμπάς του Mickey Mouse διατηρείται σε ψυγείο.
Aντε πες του για το σπίτι το λευκό
που σκορπάει το κακό όσο γαμεί το αφεντικό
άντε δείξ’ του το δικό μας που είναι τίγκα περιστέρια
κι ότι εκεί μέσα βρώμικα έχουν όλοι χέρια.
Λάθος παραμύθι μοιάζει με τιμωρία
τα ψέματα ν’αφήσω να του πει η ιστορία
ντρέπομαι για πρώτη φορά μπροστά στο γιό μου
τη βλέπω να του λέω μοναχά για το φευγιό μου.»
About Me
*Όνομα: in cyberlife:iPodcrates
*Ηλικία: Μικρότερη από μία αιωνιότητα, μεγαλύτερη από μία μέρα*Τόπος: Στοκχόλμη-Σουηδίας *Επικοινωνία:
ipodcrates[at]gmail.com