Τελευταία ακούω το πολύ καλό CD του Τάκη Μπουγά- ”Απόψε όλα θα στα πω ”. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Δημήτρης Μητροπάνος, Δημήτρης Μπάσης, Μελίνα Ασλανίδου, Χρήστος Δάντης, Ελένη Δήμου και Θέμης Αδαμαντίδης (κάθε φορά που ακούω τον Θέμη, θυμάμαι την ”θητεία” του πριν πολλά χρόνια εδώ στην Στοκχόλμη).
Μαρέσει πολύ η ερμηνεία του Δάντη στο ”Απόψε όλα θα στα πω” και στο ”Εσύ γυμνή”, η καταπληκτική φωνή της Μελίνας Ασλανίδου στο ”Ποτέ” και φυσικά πάνω από όλα το ροκ-άσμα ”Μυαλό δε θα βάλει” με τον Δημήτρη Μητροπάνο ( Η εισαγωγή κάτι μεταξύ U2 και Pink Floyd είναι όλα τα λεφτά)
Αφιερώνω λοιπόν στους απανταχού «ξεροκέφαλους» το ”Μυαλό δεν θα βάλει”.
( Τι να γράψει κανείς για την 1 Μάη, την αργία ή την απεργία; Κουράστηκα μόνο που το σκέφτηκα)
Ένας καλός φίλος φεύγει σε λίγες μέρες για φαντάρος. Είχα γράψει παλαιότερα για την θέση μου απέναντι στην στρατιωτική θητεία και τους προβληματισμούς μου γύρω απο την θητεία που ποτέ δεν έκανα.
Βαγγέλη εύχομαι ο χρόνος να περάσει γρήγορα και όσο πιο δημιουργικά γίνεται, (σε ένα περιβάλλον βέβαια που μόνο δημιουργία δεν εμπνέει).
Σου αφιερώνω, τους στίχους και το τραγούδι «Αερικό» του Παύλου Παυλίδη. Ξέρω ότι θα σου αρέσει, ειδικά αν ακολουθήσεις τους ίδιους συνειρμούς με μένα όσον αφορά τον ποιητή. Το πατρικό του σπίτι βρίσκεται στην Βέροια, μένει Θεσσαλονίκη, ποιητής θαυμάσιος, «Ξύλινα σπαθιά», η σχέση του με μετανάστες (γονείς). Σύνδεσε τα αυτά με την υπόσταση που έχει ένας ποιητής/αντιμινιστράτορας, που τον «κυνηγάνε όλοι», με φίλους διάσπαρτους παντού πάνω σε «μαύρο καράβι, με μέγα πάθος», με κάτι καθηγητές που τον «θέλουν νικημένο …για να ξεχνάνε αυτό που ήταν», και ίσως βρεις την κόκκινη κλωστή…
Αερικό είσαι φίλε.
Καλή τύχη.
——–
Αερικό
Σβήνω απ’την άμμο όλα τα χνάρια
απόψε που σε κυνηγάνε,
ξέρεις δε φταίνε τα λιοντάρια,
αν μείνουν νηστικά πεινάνε…
Υποταγμένα σε κριτές,
υποκριτές και τους μοιραίους
κήρυκες που από ουρανούς
κι από άμβωνες ωραίους…
λένε πως σ’έφερε ως εδώ
μαύρο καράβι,μέγα πάθος
όμως το ξέρουν κατά βάθος…
Αερικό είσαι,αερικό…
Αερικό είσαι,αερικό…
Όσοι δε θέλουν να θυμούνται
πότε και που αντισταθήκαν,
ποια τείχη γκρέμισες και βγήκαν,
ποιες φυλακές να μη φοβούνται…
τώρα σε θέλουνε σκυφτό,
τώρα σε θέλουν νικημένο,
ανήμπορο κι υποταγμένο
για να ξεχνάνε αυτό που ήταν…
Θα ‘ρθει μια μέρα ένα παιδί,
τη μέρα που θα επιστρέψεις,
θα ‘ρθει αυτό,μην το γυρέψεις
και θα σου πει…
Ένας χρόνος γεμάτος ”κρίσεις” σε παγκόσμιο αλλά και τοπικό επίπεδο (Ελλάδα,Σουηδία) μας αφήνει. Μια νέα χρονιά ξημερώνει εν μέσω οικονομικής κρίσης, εξεγέρσεων αλλά και ανέχειας για πολλούς. Για ευχές, ανεβάζω το τραγούδι των Peter Gabriel και Kate Bush ”Don’t give up”. Είναι ένα από τα τραγούδια της δεκαετίας του 80 που οι στίχοι του πιστεύω είναι διαχρονικοί και αναδίδουν μια αισιοδοξία. Βλέπεται οι ”κρίσεις” σε διάφορα επίπεδα, είναι επαναλαμβανόμενες στον κύκλο της ζωής. Αυτό που έχει σημασία σε προσωπικό επίπεδο, είναι η αντιμετώπιση τους με όσο το δυνατόν λιγότερες ”απώλειες”, κύρια σε αποθέματα ψυχής. Ανεβάζω λοιπόν το τραγούδι, με την δεύτερη έκδοση του βίντεοκλίπ, καθώς η πρώτη με τους περιστρεφόμενους Gabriel/Kate στο ηλιοβασίλεμα ήταν ψηλοάσχετη με το πνεύμα των στίχων.
Το τραγούδι αφιερώνεται σε όλους αυτούς που έχασαν η πρόκειται να χάσουν τις δουλείες τους λόγω της οικονομικής κρίσης, σε αυτούς που χάσαν τα σπίτια τους στις πυρκαγιές στην Ελλάδα, στους Παλαιστίνιους που χάνουνε τις ζωές τους και τα σπίτια τους χρόνια τώρα, σε όλους τους νέους και τις νέες της Ελλάδας που ξεσηκωθήκαν και αγωνίστηκαν επί μέρες στους δρόμους και βλέπουν τους αγώνες τους να οδηγούν σε …ανασχηματισμό, στους γονείς του Αλέξη Γρηγορόπουλου, που πρέπει να αντέξουν την απώλεια.
Καλή Χρονιά και…don’t give up!
Peter Gabriel & Kate Bush-Don’t give up (version 2)
Lyrics
——
In this proud land we grew up strong
We were wanted all along
I was taught to fight, taught to win
I never thought I could fail
No fight left or so it seems
I am a man whose dreams have all deserted
I’ve changed my face, I’ve changed my name
But no-one wants you when you lose
Don’t give up
‘cos you have friends
Don’t give up
You’re not beaten yet
Don’t give up
I know you can make it good
Though I saw it all around
Never thought that I could be affected
Thought that we’d be last to go
It is so strange the way things turn
Drove the night toward my home
The place that I was born, on the lakeside
As daylight broke, I saw the earth
The trees had burned down to the ground
Don’t give up
You still have us
Don’t give up
We don’t need much of anything
Don’t give up
’cause somewhere there’s a place
Where we belong
Rest your head
You worry too much
It’s going to be alright
When times get rough
You can fall back on us
Don’t give up
Please don’t give up
Got to walk out of here
I can’t take any more
Going to stand on that bridge
Keep my eyes down below
Whatever may come
And whatever may go
That river’s flowing
That river’s flowing
Moved on to another town
Tried hard to settle down
For every job, so many men
So many men no-one needs
Don’t give up
’cause you have friends
Don’t give up
You’re not the only one
Don’t give up
No reason to be ashamed
Don’t give up
You still have us
Don’t give up now
We’re proud of who you are
Don’t give up
You know its never been easy
Don’t give up
’cause I believe there’s a place
There’s a place where we belong.
