Oι ταξιτζήδες και ο …Φρόυντ

Ιουλίου 24th, 2011

Με όλα αυτά τα τρελά και απίθανα που συμβαίνουν στην Ελλάδα με την απεργία των ταξιτζήδων, θυμήθηκα ότι είχα στην βιβλιοθήκη ένα βιβλιαράκι στα αγγλικά, αφιερωμένο στους ”ταρίφες” της NY. Πρόκειτε για το βιβλίο ”Taxi Driver Wisdom» (1996) με αποφθεγματικά ”αμπελοφιλοσοφίματα» ταξιτζήδων που συνέλεξε η Risa Mickenberg από συνομιλίες που είχε  με οδηγούς, στις άπειρες διαδρομές της με ταξί στην ΝΥ. Τα πετυχημένα ”τσιτάτα»  συνοδεύονται και από ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Joanne Dugan.  Στην αρχή του βιβλίου της η συγγραφέας ευχαριστεί και κατονομάζει όλους τους ταξιτζήδες με τα ονόματα τους, που προέρχονται από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.

Η συγγραφέας θεωρεί την εμπειρία της , αλλά και την εμπειρία όσων ταξιδεύουν με ταξί στην NY, σαν μια μορφή ”φτηνής” , κινητής ψυχοθεραπείας με εξαγνιστικές πολλές φορές επιδράσεις .  Ο οδηγός του ταξί πολλές φορές παίρνει ρόλο του…ψυχαναλυτή Φρόυντ η κάποιου Ινδουιστή γκουρού, σύμφωνα με την συγγραφέα.

Οι απόψεις για το συνάφη τον ταξιτζήδων διίσταντε  και οι περισσότεροι έχουν κακές εμπειρίες ειδικά από τους Έλληνες ταξιτζήδες. Αυτό αντικατοπτρίζετε και στα σχόλια των κριτικών για το βιβλίο.

”Its real life. Its the philosophy of real life ”  γράφει κάποιος .

” I dont know about this. Outside of work they probably do have a spiritual side, but in work, it’s a different story-They´re animals!”

Ο τελευταίος μάλλον θα είχε εμπειρίες από Έλληνες ταξιτζήδες. :-) Η ελληνική κοινωνία χρίζει όντως, ψυχανάλυσης. Oι ταξιτζήδες της NY , σύμφωνα πάντα με την συγγραφέα, είναι οι ίδιοι φιλόσοφοι και…ψυχαναλυτές. Γιαυτό και το πρώτο εσώφυλλο του βιβλίου, κοσμεί η άδεια οδηγού ταξί ΝΥ με φωτογραφία του… Σίγκμουντ Φρόυντ!

«Το τέλος του φόβου»

Ιουλίου 2nd, 2011

«Το τέλος του φόβου». Προτότυπο βίντεο απο το κίνημα των Αγανακτησμένων, εμπνευσμένο από τις κινητοποιήσεις.

 

«Άντε γαμήσου» (ταινία μικρού μήκους)

Ιουνίου 8th, 2011

«Μια ταινία διάχυτου μίσους και οργής. Κραυγή και απελπισία μαζί. » Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση».
Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Δράμας 2010, όπου οι κριτικοί αρνήθηκαν να τη δουν ή/και να τη σχολιάσουν.

*** Επικαιροποίηση:Η ταινία αφαιρέθηκε μετά από παράκληση του δημιουργού Παντελή Καρασαχινίδη. (Αυτό κυκλοφορεί σε άλλα bloggs. Τώρα για πιό λόγο…;;)

Ανεβάζω ενα άλλο βιντεοκλίπ απο την ταινία »25th Hour» με τον Edward Norton, όπου η ελληνική ταινία είναι βασισμένη σ’αυτόν τον μονόλογο.

 

 

 

Νικος Παπαζογλου -Στιγμές

Απριλίου 20th, 2011

Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου

Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι…

για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.

Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.

+ R.I.P 17-04-2011

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes

Embed Plugin created by Cheap Web Hosting - Wordpress Plugin made by BlueHost Review and ImHosted Review.