Μέρες του Αυγούστου.

Και ενώ η Ελλάδα μετά την γιορτή του δεκαπενταύγουστο συνεχίζει τις καλοκαιρινές της διακοπές, εμείς στον Ευρωπαϊκό Βορρά έχουμε μπει- αν και χαλαρά-σε ρυθμούς φθινοπωρινούς. Τα σχολεία αρχίζουν μαζί με τα πρωτοβρόχια και οι περισσότεροι επέστρεψαν στις δουλειές τους. Πολλά είναι τα πράγματα που σηματοδοτούν το τέλος του καλοκαιριού στην Στοκχόλμη.
Το πλεούμενο σπίτι-σάουνα που όλο το καλοκαίρι πλέει στο κανάλι της Στοκχόλμης, άραξε πλέον στο κάβο.

Οι δρόμοι γεμίσαν πάλι από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, ενώ η βροχή και ο αέρας βαραίνουν την ατμόσφαιρα όλο και πιο τακτικά.

Φίλοι(-ες) συναντιούνται στις καφετέριες για να διηγηθούν τις ιστορίες των διακοπών και αναρριχώμενοι εργάτες (sic!) κάνουν συντήρηση στην πρόσοψη της πολυκατοικίας.

Αυτό όμως που αποτελεί κύρια την τελευταία αναλαμπή του καλοκαιριού στον Σκανδιναβικό Βορρά, είναι η πρεμιέρα της παραδοσιακής γιορτής της καραβίδας (kräftskiva). Μια απολαυστική εμπειρία που έχει της ρίζες της στην μεσαιωνική Ευρώπη.

Κάτι άλλο που προσωπικά για μένα σηματοδοτεί την «αρχή του τέλους» του καλοκαιριού, είναι η κονσερβοποιημένη παραγωγή από φρέσκα αγγουράκια που κάνει στο σπίτι η Βαρβάρα. Μικρά αγγουράκια, αυγουστιάτικης σοδειάς, συσκευάζονται επιμελώς, σε δεκάδες βάζα με τα κατάλληλα μπαχάρια και αλάτι.

Τους κρύους μήνες του χειμώνα, τα γευστικότητα αυτά καλοκαιρινά αγγουράκια θα κοσμούν το τραπέζι μας. Τελικά, λέγετε ότι όλες αυτές οι μαρμελάδες οι κονσέρβες και τα «τουρσιά» που παρασκευάζουμε εμείς οι άνθρωποι, είναι μια προσπάθεια να προεκτείνουμε το καλοκαίρι κλείνοντας τα χρώματα τις γεύσεις και τα αρώματα του καλοκαιριού σε βάζα και κουτιά.
Κλείνετε άραγε το καλοκαίρι σε ένα βάζο;*
* «Κλείνετε άραγε η άνοιξη σε ένα κουτί;» αναρωτήθηκε κάποτε ο “ποιητής”, περιγράφοντας την προσπάθεια του Έλληνα στρατιώτη να κλείσει ένα μυρμήγκι σε ένα σπιρτόκουτο, πάνω στα παγωμένα βουνά της Πίνδου στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Υ.Γ. Ο τίτλος του άρθρου, παραπέμπει επίσης και σε μία από τις καλύτερες ταινίες του Παντελή Βούλγαρη, «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου» πάνω στη οποία έκανα την προπτυχιακή μου εργασία, πρίν πολλά χρόνια, στο τμήμα του Κινηματογράφου του Πανεπιστήμιου της Στοκχόλμης.
Αυγούστου 19th, 2006 at 12:41 am
Αυτην την στιγμη στην ελλαδα εχει ~40 βαθμους κελσίου.
Αυγούστου 20th, 2006 at 1:53 am
iPodcrates πολύ ωραίο το φωτορεπορτάζ!
Αυγούστου 20th, 2006 at 3:54 pm
Κλείνετε άραγε το καλοκαίρι σε ένα βάζο;*
* Για το καλοκαίρι δεν ξέρω… ένας τρελός Νεο-Ζηλανδός όμως, σκέφτηκε να κλείσει κάτι άλλο σε ένα βάζο…
[url=http://cgi.ebay.com/GENUINE-NEW-ZEALAND-FART-IN-A-JAR_W0QQitemZ190020884674QQihZ009QQcategoryZ88433QQssPageNameZWDVWQQrdZ1QQcmdZViewItem]fart in a jar[/url]
Δεν πάει καλά ο κόσμος!!!
Υ.Γ Επειδή μου έχει μείνει η απορία… Η γιορτή που οι Σουηδοί τρώνε το περίεργο εκείνο ψάρι με την χαρακτηριστικά έντονη μυρωδιά (Σουστράμιν?) πότε είναι?
Αυγούστου 20th, 2006 at 6:02 pm
@tix: Ωρα για κανένα ταξειδάκι προς Σκανδιναβικό Βορρά
@Yiannis_TN: Thanks…Είμαι σίγουρος ότι σου άρεσε η βάρκα-σάουνα, αφού ήδη έχεις εμπειρία απο το Ice-Bar.
@B@sil: Χαχά …δεν ξεχνάς εύκολα… τώρα είναι η γιορτή του “βρωμόψαρου”…Προχθές ήταν η πρεμιέρα και αυτή την στιγμή που γράφω αισθάνομαι μια απαίσια μυρωδιά που έρχεται απο την καφετέρια, κάτω απο τό σπίτι μου..Κάποιος άνοιξε… κονσέρβα…Πούφφφφ…Βρώμα φίλε μου…Χαχαχα
Θα κάνω ρεπορτάζ!
Αυγούστου 24th, 2006 at 12:12 pm
Χαίρε συνδίκτυε ipodcrates…. πραγματικά οι εικόνες σου μελαγχολικά όμορφες, σκιαγραφούν τα πρώτα βήματα ενός κόσμου μές το φθινόπωρο….
αν και εδώ στην Ελλάδα η ζέστη ακόμα κρατά καλά το ρυθμό στην καλοκαιρινή ραστώνη των Ελλήνων, το φθινόπωρο αρχίζει να μυρίζει σιγά-σιγά στον αέρα….
Δυστυχώς για άλλη μία φορά η ατμόσφαιρα μυρίζει το καμμένο ξύλο της ελιάς και του πεύκου….
Και η ζωή στη χώρα συνεχίζεται….
Να σαι καλά φίλε μου, που με τις εικόνες και τις σκέψεις σου αναδεικνύεις τις όμορφες γωνίες της καθημερινότητας μας…
Εκεί που σα μικρά παιδιά ψάχνουμε συχνά κρυψώνα…