Ο Alex πάει στον στρατό…
… μα εγώ δεν πήγα!
Ο ανεψιός μου Αλέξης παρουσιάσθηκε πρόσφατα στον στρατό. Το γεγονός αυτό μου έφερε στον νού το τραγούδι ” Ο γιος μου πάει στον στρατό” του Διονύση Σαββόπουλου από τον δίσκο “Το κούρεμα”. Mια αυτοβιογραφική - αυτοκριτική ”απολογιά” του Σαββόπουλου για την δικιά του ”ανυποταξία” από το στράτευμα. Οι λόγοι της απαλλαγής δεν έχουν σημασία, άλλωστε υπάγονται πλέον στον νόμο «περί προσωπικών δεδομένων». Αυτό που έχει σημασία είναι το συναίσθημα ενοχής που εκδηλώνει ο Σαββόπουλος για το ότι δεν έκανε το καθήκον του αλλά και πώς η κατάταξη του γιού του τον εξηλεώνει λιγάκι.
Έτσι και εγώ λοιπόν, με κάποιες μικροενοχές για την δικιά μου, νόμιμη απαλλαγή, από τα καθήκοντα του στρατού - σαν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού - αισθάνομαι την ανάγκη να στείλω ένα χαιρετισμό στον Alex αλλά και σε όλα τα άλλα φανταράκια που κάνουν το συνταγματικό τους καθήκον (άρθρο 4 παρ.6 και 25 παρ.4) καλύπτοντας κατά κάποιον τρόπο και τις δικές μας…αποχές.
Εύχομαι μονάχα να μην ισχύει πλέον το «εκεί που τελειώνει η λογική, εκεί αρχίζει ο …στρατός” και η κατάσταση να έχει βελτιωθεί. Αν και διαβάζοντας διάφορες καταθέσεις στρατιωτών στα φόρα, φαίνεται ότι μάλλον τρέφω αυταπάτες. Πάντως με την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον Λίβανο και τις εικόνες που μας έρχονται από εκεί αναρωτιέται κανείς αν θα πρέπει να στείλει τα παιδιά του στον στρατό. Από όλες τις φρικτές φωτογραφίες που είδαν το φώς της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μία φωτογραφία που είναι χαρακτηριστική της κυνικότητας αλλά και της βαρβαρότητας που έχει ό πόλεμος, ο κάθε πόλεμος. Παιδάκια από το Ισραήλ (σίγουρα το ίδιο γίνετε και από την άλλη πλευρά) γράφουν απάνω στις βόμβες πολεμικά μηνύματα μίσους και χλευασμού πρός τον Λίβανο.
Άραγε τους έδειξε ποτέ κανείς τα αποτελέσματα της βόμβας που σκάει στα σπίτια και στις αλάνες που παίζουν παιδιά;
Είναι τέτοιες μέρες που προβληματίζεται κανείς για το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ που έχει η Ελλάδα.
Αλήθεια πόσες φορές ακόμα θα δούμε το «στολίδι της μέσης Ανατολής» την Βηρυτό να καταστρέφεται; Θα μου πείτε εδώ είδαμε στην καρδιά της Ευρώπης πριν λίγα χρόνια, στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, πόλεις να ισοπεδώνονται. Όμορφες πόλεις όμορφα καίγονται…Η ιστορία φυσικά και επαναλαμβάνετε και εμείς θεατές στο ίδιο έργο.
Άντε στραβάδι Αlex (;)… καλός πoλίτης! Ελπίζω να περνάς καλά ( παρότι οι αρβύλεs μάλλον δεν θάναι…Puma)
“Τοις τολμώσιν η τύχη” (Η τύχη είναι με τους Τολμηρούς) κατά τον Θουκυδίδη
…και με τους λογικούς θα συμπλήρωνα εγώ.
ΥΓ. Θα ήθελα πολύ να μάθω αν όντως υπάρχει στην αεροπορία ειδικότητα «παρατηρητής… λάμψεων» όπως υποστήριζε κάποιο φιλαράκι. Εδώ και 30 χρόνια με τρώει αυτό το ερώτημα.
Ιουλίου 24th, 2006 at 2:06 am
Καλό κουράγιο Αλεξ!!
Πετάω σε λίγο και έρχομαι για να κάνουμε τις βόλτες μας όταν έχεις άδεια..
Ιουλίου 24th, 2006 at 1:47 pm
Γεια χαρά ipodcrate…
είσαι λοιπόν ένας από τους τυχερούς που δεν υπηρέτησε τη ΜΑΜΑ πατρίδα…. Δεν έχασες και τίποτα… Το αντίθετο μάλιστα… Δε χωράν μικροενοχές…. Χαρούμενος να νιώθεις που δεν υπηρέτησες τον υπέρτατο μηχανισμό καταστολής, ρουφιανιάς, χαβαλέ και φιλοτομαρισμού…. Μεγάλη συζήτηση….. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, εκτός από το μίσος για τον εαυτό μου, τη βίαιη συμπεριφορά και το σύνδρομο του εγκλεισμού δεν κέρδισα και τίποτα άλλο…. Μετά το στρατό πέρασα για ένα σύντομο διάστημα ως ωρομίσθιος από το Ελληνικό [κατευφημισμό] Δημόσιο*….. Το συμπέρασμα μου είναι ότι “εκεί που τελειώνει ο στρατός….. αρχίζει το δημόσιο”.
Συμφωνώ με τις σκέψεις σου πάνω στον πόλεμο των πολιτισμένων και όχι των πολιτισμών όπως τα τελευταία χρόνια αναμασούν διάφοροι κουλτουριάρηδες κολαούζοι των Υπουργείων [Επαρχίων] Εξωτερικών της Αυτοκρατορίας…..
Θα θυμίσω μία ατάκα του παππού του Κάρολου….. “Hegel remarks somewhere[*] that all great world-historic facts and personages appear, so to speak, twice. He forgot to add: the first time as tragedy, the second time as farce” (http://www.marxists.org/archive/marx/works/1852/18th-brumaire/ch01.htm)
Χιλιάδες χρόνια ιστορία και ακόμα δεν έχουμε ξεφύγει από το μικρόκοσμο των ΕΓΩΙΣΜΩΝ μας…. σε βαθμό που αναρωτιέμαι αν για όλα φταίει το εγωιστικό μας γονίδιο…. Δεν ξέρω…. φίλε
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι Άλλοι… ξέρεις αυτοί που προχωράν ένα βήμα παραπέρα τη σκέψη τους, τη δράση τους, ένα βήμα τη φορά…. κάθε φορά…. βήματα μικρά που αργότερα περνάν στην ιστορία μας…
Δεν είμαστε περίεργο είδος….????? Ικανοί για Παρθενώνες και για Άουσβιτς…. όπως θα έλεγε και ο Κορνήλιος Καστοριάδης….
* αφού μόνο δημόσιος δεν είναι ο χώρος…. τουλάχιστον στην Ελλάδα… όπου ο κάθε Δ.Υ από τους ανώτερους ως τους κατώτερους συμπεριφέρεται σα να βρίσκεται στο δικό του τσιφλίκι…..
Ιουλίου 25th, 2006 at 1:01 pm
@ theodor: Χαίρομαι πραγματικά να διαβάζω τις παρατηρήσεις σου. Οι εμπειρίες σου από τον στρατό αλλά και από το «δημόσιο», από ότι έχω ακούσει και από άλλους είναι μάλλον κανόνας παρά εξαίρεση. Δυστυχώς για την όμορφη αυτή χώρα (μας) που εύστοχα την χαρακτήρισες με τον λόγο του Κορνηλίου. ¨Όσον αφορά τον παππού με τα γένια, σε ευχαριστώ που μου τον θύμισες!:) Κάποτε οι «σχέσεις» μας ήταν πολύ πιο τακτικές, μετά «ιδιώτευσα» όπως έλεγε και ο Στρατής Τσίρκας στην «Λέσχη». Πάντως ακόμη και σήμερα η σκέψη του Κάρολου στα μεγάλα ζητήματα, επίκαιρη και προφητική. Αυτό που άφησε έξω από την σκέψη του ο Κάρολος και που για μένα είναι σημαντικό – και χαίρομαι που και εσένα σε προβληματίζει όσον αφορά τα «γονίδια»- είναι η βιολογία και η ψυχολογία και μερικά άλλα πραγματάκια. Αυτά τα «άλλα» και οι «Άλλοι» που εσύ ως «¨Αλλος» φωτογραφίζεις, αποτελούν για μένα τον καθρέφτη της αυτογνωσίας μου. Ακόμα υπάρχει ελπίδα για όλους μας. Άλλωστε κάποιος είπε ότι, «ελπίδα είναι ένας τρόπος να συλλαμβάνεις το επιδιωκόμενο σκοπό ώς δυνάμενο να πραγματοποιηθεί»
Νάσαι καλά.
Ιουλίου 25th, 2006 at 1:10 pm
@ Yannis_TN: Θέλω καταγραφή και περιγραφή από τις βόλτες σας
Ιουλίου 27th, 2006 at 12:48 am
θα βρεθούμε το Σ/Κ που έρχεται.. πέρνει άδεια το καημένο… ψάχνει να αγοράσει Sony PSP για να περνάει τις δύσκολες ώρες!!
Ιουλίου 29th, 2006 at 2:37 pm
Ε… γι αυτό σας αποκαλούν γενιά του ”πληκτρολογίου” και πολύ σωστά. Ακόμα και η μορφή του πολέμου αλλάζει… Σύντομα θα χρειαζόμαστε μόνο στρατιώτες που θα χειρίζονται σωστά το ”πληκτρολόγιο”…αυτό συμβαίνει ήδη εν μέρει… Go Alex go… Shoot them all!
Ιουλίου 31st, 2006 at 6:13 pm
Πάντως κάναμε την αποχή μας από την τεχνολογία και πήγαμε σε κάμπινγκ!
Αυγούστου 7th, 2006 at 4:05 am
εγώ πάντως ήδη πείζω όταν έρχομαι Ελλάδα (κυρίως όταν δεν έχω παρέα για τον α ή β λόγο) και δεν ξέρω πως θα περάσει ο ένας χρόνος στο στρατό…
Δύσκολοι καιροί έπονται…
Αυγούστου 10th, 2006 at 1:06 am
@ Yannis_TN: Απ ότι κατάλαβα με τάβλι PSP και κανένα μπασκετάκι την βγάζουν οι περισσότεροι στον στρατό …Ε μάλλον καλά θα περάσεις…
Ειδικά οι εκ της Αγγλίας προερχόμενοι μεταπτυχιούχοι και δόκτορες, έμαθα ότι περνάνε μια χαρούλα.
Αυγούστου 10th, 2006 at 2:47 pm
Λες ε; Θα το μάθουμε σε κανένα χρόνο!
εκτός και αν το κάνουν 18μηνό… τότε μάλλον δε θα το μάθουμε ποτέ!