Τα καλύτερα μας χρόνια.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όλη η Σουηδία κατακλύζεται από χιλιάδες απόφοιτους μαθητές.Οι νέοι, ακαδημαϊκοί πλέον πολίτες και οι οικογένειες τους γιορτάζουν το μεγάλο γεγονός του τέλους των μαθητικών χρόνων (studenten) και την απαρχή της νέας τους ζωής, στο κατώφλι της ενηλικίωσης. Οι δρόμοι της Στοκχόλμης έχουν γεμίσει από τα καραβάνια ανοικτών αυτοκινήτων αλλά και φορτηγών κάθε είδους, που γεμάτα με νέους περιφέρονται κορνάροντας και έχοντας την μουσική στην διαπασών. Οι έξαλα χαρούμενοι απόφοιτοι, φορώντας τα χαρακτηριστικά άσπρα πηλήκια τους, κρατώντας λουλούδια, μπαλόνια και πλακάτ με τις φωτογραφίες τους αλλά και μπουκάλια σαμπάνιας και μπίρας, προκαλούν πραγματικά πανδαιμόνιο με τις κραυγές τους και τα τραγούδια τους. Το χαρακτηριστικό με τα πηλήκια, είναι ότι στο εσωτερικό τους υπάρχουν οι υπογραφές όλων των συμμαθητών.
Όμορφη πραγματικά ατμόσφαιρα που συμπίπτει πάντα με την είσοδο του καλοκαιριού αλλά και με την εθνική γιορτή της Σουηδίας (6 Ιουνίου). Μια τέτοια εορταστική παράδοση λείπει πιστεύω από την Ελλάδα όσον αφορά τους απόφοιτους. Όλοι θα έπρεπε να έχουν όμορφες μνήμες από αυτήν την ημέρα. Μνήμες, που θα τους ακολουθούν για πάντα θυμίζοντας τους τα καλύτερα τους χρόνια.
Αυτό που θυμάμαι από την δική μου αποφοίτηση, ήταν το άγχος για τις επικείμενες εισαγωγικές τότε εξετάσεις, για το πανεπιστήμιο. Που καιρός για γλέντια και σαμπάνιες και πάρτυ. Κατευθείαν στο φροντιστήριο και μετά όλα τα βράδια ξενύχτι στο μπαλκόνι για διάβασμα. Μετά δε την αποτυχία εισαγωγής … στην Σουηδία!
Η κατάσταση, δεκαετίες μετά παραμένει ακόμη κάπως έτσι και χειρότερα, με τις πανελλαδικές εξετάσεις. Τελικά το «άρρωστο» αυτό σύστημα της ελληνικής παιδείας που μας ξενίτεψε κατά χιλιάδες, έχει επίσης στερήσει σε δεκάδες γενιές σπουδαστών, όχι μόνο την ουσιαστική μόρφωση αλλά και την ξεγνοιασιά και την χαρά των καλύτερων χρόνων.
Κύριοι Υπουργοί Παιδείας της μεταπολεμικής Ελλάδας…μαμώ τα υπουργεία σας!
Sha-lala-lala-laa-la!…..
Παιδιά ξεφαντώστε και για όλους εμάς που μας στέρησαν το πάρτυ της ζωής μας!
