Street Art
Φωτο: Στοκχόλμη
Η έννοια της τέχνης και ο προσδιορισμό της, υπήρξε πάντa αντικείμενο φιλοσοφικών αντιπαραθέσεων ανα τους αιώνες. Την μεταμοντέρνα εποχή, η τέχνη ξέφυγε από τα προκαθορισμένα στεγανά των αποκαλούμενων «καλών τεχνών» αναζητώντας άλλους τρόπους έκφρασης και επικοινωνίας. Το όλο σύστημα εμπορευματοποίησης της τέχνης, μέσω της κυριαρχίας των σαλονιών έκθεσης (γκάλερι), την δύναμη των κριτικών και την απόλυτη δυναστεία της «υπογραφής» σαν κριτήριο ποιότητας, αμφισβητήθηκε στην πράξη από πρωτοπόρους καλλιτέχνες αλλά και φιλοσόφους.
Τόσο ο φιλόσοφος Walter Benjamin αλλά και το κίνημα του Ντανταϊσμού (Dada) με τον Μαρσέλ Ντυσάν (Marchel Duchamp) αλλά και η Pop Art με τον Andy Warhol ήταν από αυτούς που αμφισβήτησαν παλαιότερα την σκληρή εμπορευματοποίηση της τέχνης.
Σήμερα βλέπουμε όλο και περισσότερα κινήματα και τάσεις που δρουν καταλυτικά, δημιουργώντας δυναμικές παρεμβάσεις (δεν θέλω να τις αποκαλέσω καλλιτεχνικές αφού ο όρος καλές τέχνες αμφισβητείται) του τύπου , Street Art, Graffiti, Cheap Art, Net.Art, Free Art
Οι μοντέρνοι δημιουργοί δεν διεκδικούν κάποια θέση σε γκαλερί αλλά διεκδικούν το δικαίωμα τους για επικοινωνία και παρεμβολή στα κοινά δρώμενα. Μέσω της έκφρασης διεκδικούν το κομμάτι που τους ανήκει στον δημόσιο κοινό χώρο, σε τοίχους πάρκα, πλατείες, σήματα τροχαίας, σε στύλους φωτισμού, σε τούνελ και γέφυρες. δημιουργώντας μικρούς πυρήνες διαλόγου και επικοινωνίας με τον άλλο η… το άλλο. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείτε και στις «λεωφόρους του διαδικτύου» όπου η δυνατότητα επικοινωνίας είναι άμεση, απελευθερωμένη από στεγανά αλλά και από στυγνή εμπορευματοποίηση (ακόμα). Μία τέτοια κίνηση είναι και η «Net.Art». Οι νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο έχουν βάλει πλέον πολλά θέματα γύρω από την τέχνη , τα πνευματικά δικαιώματα, την σχέση «πρότυπου» και «αντίγραφου», σε αμφισβήτηση. H τέχνη στην εποχή της τεχνολογικής αναπαραγωγής, έχασε την «αύρα» της, έγραφε ήδη την δεκαετία του ‘20 ο Walter Benjamin. Τόνιζε επίσης ότι οι μάζα πρόκειται να επανακατακτήσει την τέχνη από τους εμπόρους, μέσω της παραχώρησης του δικαιώματος της ελεύθερης αναπαραγωγής από όλους σε όλους. Επίκαιρος όσο ποτέ ο Walter Benjamin. Το κίνημα των «πειρατών» διεκδικεί και αγωνίζεται υπέρ της ελεύθερης διακίνησης πολιτισμικού υλικού στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή, με αναπροσαρμογή των νόμων περι πνευματικής ιδιοκτησίας, στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται.
Στις περιηγήσεις μου στην Στοκχόλμη έχω τις περισσότερες φορές μία φωτογραφική μηχανή μαζί μου. Από τότε που απέκτησα το κινητό της Sony Ericsson K800i έχω πάντα πρόχειρη την ενσωματωμένη κάμερα (3,5 Megapixel) για να απαθανατίσω οτιδήποτε ενδιαφέρον. Έχω μαζέψει λοιπόν ένα σημαντικό αριθμό φωτογραφιών από Street Art παρεμβολές, τόσο από την Στοκχόλμη αλλά και από αλλού. Θα ανεβάζω κάπου-κάπου κάποιες από αυτές με αντίστοιχες περιγραφές .
Φωτο: Θεσσαλονίκη
Μαΐου 30th, 2007 at 12:08 πμ
τα μεγαλα ταλεντα στις μερες μας -αν οχι παντα- θα τα συναντησεις στους δρομους και οχι εγκλοβισμενα σε καποια-οποια- gallery. η original τεχνη ειναι ατιθαση και οχι δηθεν………..ο μονος τροπος εκφρασης, λοιπον, που μας απομενει ειναι ο…………….
«αναρχος»
Μαΐου 31st, 2007 at 1:06 πμ
@ alexis pepy : τέχνη είναι ότι δεν μπορούμε να κρεμάσουμε στον τοίχο, πάνω απο τον καναπέ.
Ιουλίου 16th, 2008 at 2:50 μμ
[...] Κάποιοι μιλούν ότι το όλο θέμα είναι μια «παρέμβαση» του ίδιου του Bansky που προβληματίζει, σαν αυτές που σχεδιάζει στους δημόσιους χώρους. Όπως και αν έχει, προσωπικά θαυμάζω τις παρεμβάσεις του Banksy, γιατί ταιριάζουν απόλυτα με την αντίληψη μου γύρω από τα θέματα τέχνης και τον επαναπροσδιορισμό της στην νέα εποχή. Είχα γράψει παλαιότερα ένα post για αυτό το θέμα, εδώ. [...]
Ιουλίου 29th, 2008 at 12:53 μμ
hahaha,,,,auto to komati to ekana egw,,,den perimena na to dw sto google,,,,,
Ιουλίου 29th, 2008 at 1:22 μμ
Μπράβο φίλε για την δημιουργία σου! Πολύ καλή δουλειά.. Συνέχισε να ομορφαίνεις τον δημόσιο χώρο.
Την φωτογραφία την έβγαλα πριν κανένα χρόνο, όταν ήμουν Σαλονίκη
Σεπτεμβρίου 9th, 2008 at 3:47 μμ
geia k apo emena!! spoudazw arxitektoniki k auto to examhno exw ws thema xediasw mia sxoli kalwn texnwn. symfwnwntas k egw me ta parapanw prospathw na kanw enan xwro ston opoio oi foithtes tha erxontai se epafh synexws me ton exw kosmo (anti tou apoxenwmenou monaxikou kalytexnh) kai genika k to idio to ktirio tha borei na xrhsimopoieitai me diaforetiko tropo apo kathe koinwnikh omada. Genika epeidh mu fanhkan poly endiaferonta ta sxolia sas tha hthela na sas zhthsw an tha thelate na mu peite tis skepseis sas gia to pws tha eprepe na leitourgei mia sygxronh sxoli kalwn texnwn.
Σεπτεμβρίου 14th, 2008 at 12:04 μμ
Φίλε(η) zak γεια σου,
(Τις παρακάτω σκέψεις στις έστειλα και με e-mail, αλλα δεν γνωρίζω αν το έλαβες.)
Με τιμά ιδιαίτερα ότι διαβάζεις το βλόγκ μου και ακόμη περισσότερο ότι βρίσκεις σημαντικά κάποια από αυτά που γράφω και σ´ευχαριστώ γιαυτό.
Δεν νομίζω ότι έχω τις γνώσεις να εκφρασθώ πάνω στο θέμα του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού ενός κτιρίου, ακόμα και αν αυτό είναι Σχόλη Καλών Τεχνών. Mπορώ όμως να σου πω κάποιες ιδέες/σκέψεις σε γενικό, θεωριτικό επίπεδο και σύμφωνα με τις απόψεις που έχω εγώ για την σύγχρονη τέχνη (και με τις οποίες ίσως και εσύ συμφωνείς).
Θα προσπαθήσω λοιπόν, χωρίς όμως ιδιαίτερη «μελέτη» και ιδιαίτερο προβληματισμό, έτσι σαν μια φιλική συζήτηση αφού μου δίνεις το δικαίωμα, να σου περιγράψω πώς φαντάζομε εγώ μια «εναλλακτική», Σχολή Καλών Τεχνών.
Αφετηρία σου πιστεύω για τον σχεδιασμό θα πρέπει πάντα να είναι η διαφορετικότητα στην προσέγγιση και η αμφισβήτηση σε όλα τα επίπεδα. Αμφισβήτηση δηλαδή των «πεπατημένων» ιδεών για αρχιτεκτονικά σχέδια, για το τι σημαίνει «Σχολή Καλών Τεχνών», αμφισβήτηση της ίδιας της έννοιας της «Καλής Τέχνης» αλλά ακόμη και αμφισβήτηση κυρίαρχων ιδεών για την ζωή, το περιβάλλον και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ξέχασε για λίγο καιρό ότι έχεις μάθει στην σχολή σου και σχεδίασε, την ιδεαλιστική εικόνα ενός κτιρίου, μίας σχολής , που περιβάλετε από ένα μικρόκοσμο, που εσύ ονειρεύεσαι, έναν κόσμο όπου εσύ θα ήθελες να ζήσεις, να σπουδάσεις, να δημιουργήσεις, να εργαστείς μαζί με τους φίλους σου και με τους άλλους συνανθρώπους σου. Διάλεξε υλικά και τρόπο κατασκευής με γνώμονα- κατα το δυνατόν – τον σεβασμό στο περιβάλλον, εργασιακές σχέσεις που δεν καταπατούν βασικές ανθρώπινες αξίες, υλικά που δεν προέρχονται από χώρες με καθεστώτα που δεν σέβονται τον άνθρωπο και το περιβάλλον.
Αν έχεις δυνατότητα επιλογής τοποθεσίας της σχολής , τοποθέτησε την όσον το δυνατόν ποιό κεντρικά στην πόλη γίνετε, με σεβασμό πάντα στον περίγυρο χώρο. Η σύγχρονη τέχνη για μένα είναι άρρηκτα δεμένη με την σκληρή σύγχρονη πραγματικότητα και τα προβλήματα των μεγαλουπόλεων και της σύγχρονης urban, ανάπτυξης.
Επέλεξε την ρυμοτομία του κτιρίου και την διάταξη του χώρου με γνώμονα την ασφάλεια, την άνεση, την κοινωνική αλληλοεπίδραση, με στόχο την μεγαλύτερη δυνατή επικοινωνία και αλληλεπίδραση των εργαζομένων σε αυτό ( μαθητών , καθηγητών, επισκεπτών, αλλά και άλλου προσωπικού) με στόχο την μεγαλύτερη δυνατή δημιουργική/καλλιτεχνική έμπνευση αλλά και ανθρώπινη επικοινωνία.
Για παράδειγμα, δημιούργησε τους χώρους έτσι ώστε τα διάφορα καλλιτεχνικά τμήματα να έχουν όσο τον δυνατόν περισσότερους κοινούς, ανοιχτούς, εργαστηριακούς χώρους, (ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, φιλμ κα). Στόχος η έμπνευση και η ανταλλαγή παραστάσεων και ιδεών πέρα από τα στενά όρια της κάθε μορφής τέχνης. Απελευθέρωσε αρχιτεκτονικά, τα στεγανά που υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων μορφών τέχνης, βγαλτές από τα «κουτάκια» τους, και δημιούργησε ένα σύμπλεγμα εμπνευσμένου σχεδιασμού μέσα από σχεδιασμό που προβληματίζει, εμπνέει και ταυτόχρονα ενώνει μαθητές, καθηγητές διαφόρων τεχνών, με στόχο την απελευθέρωση της …δημιουργίας και την παραγωγή «καλής τέχνης».
Πριν χρόνια, στην Σχολή Καλών Τεχνών της Στοκχόλμης, στους ορόφους που ήταν από την πλευρά ενός πολυσύχναστου δρόμου και ειδικά τα δωμάτια του ισογείου όπου είχαν εργαστήρια οι μαθητές, δεν υπήρχαν καθόλου κουρτίνες και μάλιστα σε ένα χτήριο που ήταν από …γυαλί. Όλα ήταν ανοιχτά και ο καθένας από το πεζοδρόμιο μπορούσε να κοντοσταθεί και να δει τι σχεδίαζε ο καλλιτέχνης η τι έδειχνε ο καθηγητής, να τους χαιρετήσει η να του χαμογελάσουν κ.λπ. Δημιουργική αρχιτεκτονική με στόχο την αλληλοεπίδραση και την κοινωνική συνεύρεση. ( Σήμερα η Σχολή έχει μετακομίσει σε συνοικία έξω από το κέντρο της πόλης σε κάποιο ανακαινισμένο εργοστασιακό οικοδομικό συγκρότημα).
Σε μία Σχολή Καλών Τεχνών, όπως και σε κάθε άλλη σχολή/οργανισμό, εταιρεία, οργανικό κομμάτι δεν αποτελούν μόνον οι μαθητές και οι καθηγητές αλλά και οι άλλοι εργαζόμενοι, καθαριστές, επιστάτες, γραμματεία κ.λ.π.
Θα φρόντιζα λοιπόν, π.χ, οι χώροι αποθήκευσης των υλικών του καθαριστή, ή του επιστάτη, να βρίσκονται στο κέντρο των δημιουργικών χώρων όπου δημιουργούν οι καλλιτέχνες/ μαθητές και καθηγητές. Κάθε φορά που ο καθαριστής η ο επιστάτης η γραμματέας, περιφέρεται στον ίδιο χώρο, αλληλοεπιδρά και επηρεάζει θετικά τον καλλιτέχνη, κρατώντας τον σε επαφή με την πραγματικότητα (real world), με το οικείο και το καθημερινό. Η σύγχρονη τέχνη για μένα δεν έχει λόγο ύπαρξης αν δεν στηρίζετε στην πραγματικότητα που μας περιτριγυρίζει και αν δεν προβληματίζει βάζοντας σε λειτουργία την σκέψη μας. Η συνύπαρξη στον ίδιο χώρο του προσωπικού με τους καλλιτέχνες/μαθητές είναι πολύ σημαντική παράμετρος κοινωνικοποίησης των μαθητών/καλλιτεχνών. Δημιούργησε, νέους απρόβλεπτους χώρους που συνήθως δεν υπάρχουν σε μια… Σχόλή καλών τεχνών. Για παράδειγμα. Οι καλλιτέχνες και γενικά οι νέοι δημιουργικοί άνθρωποι ανακάλυψαν τη παγκοσμιοποίηση, πριν γίνει της μόδας. Ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο και ανταλλάσσουν εμπειρίες και δημιουργούν δεσμούς σε προσωπικό η καλλιτεχνικό επίπεδο, εκτός συνόρων. Γιατί να μην υπάρχει για παράδειγμα, μέσα στην Σχολή Καλών Τεχνών ένας ξενώνας, όπου θα μπορούν να διαμένουν μαθητές & καλλιτέχνες η καθηγητές που έρχονται από άλλες χώρες (η άλλες πόλεις )για τα διάφορα Workshops, η εκδηλώσεις που οργανώνει η σχολή;
Οι δημιουργικός άνθρωπος είναι πάντα κοινωνικός ακόμα και όταν είναι μοναχικός και αποτραβηγμένος καλλιτέχνης. Οι φοιτητές γενικά μιας σχολής, νέοι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους, αγαπούν τις συναθροίσεις, τις γιορτές και τα πάρτυ, διαδικασίες σημαντικές για την δημιουργική τους υπόσταση. Κοίταξε να υπάρχει ειδικός χώρος, άρτια διαμορφωμένος και τεχνολογικά εξοπλισμένος, για τις ανάγκες διασκέδασης & δημιουργικών happenings.
Θα ήταν καλό αν μπορούσε ο ένας και αυτός χώρος να χρησιμοποιείται και για διασκέδαση αλλά και για γκαλερί, αίθουσα διαλέξεων μέσα από μια δημιουργική και έξυπνη χωροδιάταξη.
Όσο για το ποιοί θα διδάσκουν στην σχολή και για τους όρους εκπαίδευσης διάβσε το βιβλίο του «Ιβάν Ίλλιτς – Κοινωνία Χωρίς Σχολεία». Αν και έχει γραφτεί την δεκαετία του 60 έχει ιδέες για μια εναλλακτική εκπαίδευση.
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας δεν συμβαδίζει πολλέσ φορές με την προστασία του περιβάλλοντος. Πολλές όμως τεχνολογικές ανακαλύψεις μπορούν να συμβάλλουν και στην διαμόρφωση ενός ποιό αποτελεσματικό από πρακτική αλλά και οικολογικής άποψης, εσωτερικό περιβάλλον. Φρόντισε λοιπόν να δημιουργήσεις ένα smart κτίριο με την βοήθεια της τεχνολογίας.
Μην ξεχάσεις την αίθουσα αθλητισμού κάτι που «παραδοσιακά» δεν δίνετε μεγάλη βαρύτητα σε μια σχολή Καλών Τεχνών. Απλά εγώ θα ήθελα να την δω διαμορφωμένη κατά τα πρωτόπα δημιουργικού μοντέρνου τσίρκου αλά Cirque du soleil.
http://www.cirquedusoleil.com/cirquedusoleil/default.htm
Επίσης τα παρκινγκ θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα να δέχονται και μεγαλύτερα οχήματα, παράδειγμα σχολικά λεωφορεία που θα φέρνουν μαθητές και από σχολεία εκτός πόλης για εκπαιδευτική επίσκεψη. Μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα υποδοχής επισκεπτών των μαθητών εκπαιδευτικών εκδρομών, με εκθέματα και ενημερωτικές multimedia προβολές για την σχολή και την τέχνη, θα έπρεπε επίσης να υπάρχει.
Αυτές είναι οι βασικές μου σκέψεις και ελπίζω να σου δώσουν κάποιο έναυσμα για να χτίσεις παραπέρα τις δικές σου ιδέες, ώστε να βρεις την τελική φόρμα της εργασίας σου. Ελπίζω να βοήθησα κάπως. Αν θέλεις κάτι ακόμα στείλε e-mail.
Νάσαι καλά και καλή επιτυχία.
Φιλικά
ipodcrates
Σεπτεμβρίου 14th, 2008 at 3:20 μμ
Einai alhtheia oti mu edwses arketes endiaferouses idees. To pio shmantiko omws einai oti vlepw na moirazontai k alloi auta pu egw fantazomai k thelw na elpizw gia mia koinwnia kai mia arxitektonikh tou mellontos… k auto einai poly entharryntiko! Eilikrina s euxaristw para poly!